دو بید بودیم در کنار هم

یکی مان

مجنون

***

We were two willows next to each other

one of us

in love

***

رفیق

میان تو و من

دریاها

راه ها 

میان تو و من

آسمان

فاصله

***

Comrade

between you and I

the seas

the roads

between you and I

the sky

the distance.

***

Comrada

entre tu y yo

los mares

los caminos

entre tu y yo

el cielo

la distancia.

مي گذارم ات كه بروي
اينطور
همه چيز راحت تر است
حتي بودن ات
***

I let you go Jan*!

this way

all seem to be easier

even your being.

***

Te dejo ir, Jan!

asi

todo parece mas facil

incluso tu presencia.


*Jan (Persian: جان‎‎) or Jaan is a Persian word originally meaning 'life' and 'soul', also used as a name with extended meanings 'beloved one' or 'dear'.

از خودم در آينه عكس  مي گيرم

با من در آينه آشنا مي شوی

- این تویی ماهرو جان؟

مي خندي و گوشه هاي ات چين مي افتد

- آه که چقدر زیبایی؛

ماهروي  پا به سن من!

***

I take a photo of myself in the mirror

you see me in the mirror

- is that you "Mahroo Jan"?

you laugh and wrinkles around your corners

- you are so pretty!

My aged Mahroo!

***

saco una foto en el espejo de mí misma
me conoces en el espejo!
- eres tú! Mahroo Jan!
ríes y se arrugan tus comisuras!
-ah! eres tan bonita!
la cara de luna envejecida mía!

شعرها پر از "تو" هستند
من چه بنویسم!
***

Poems are full of "you"

what else I can say!

***

Todas las poemas

estan llenas de "ti"

que tengo yo para decir

چون وطن
تو را ميان غربت
رها كرده ام
***

Like home

I abandoned you

in foreign land.

***

Como la madre tierra

te abandone

en la tierra extranjera

میان رویا
میان عشقبازی 
ترانه مي خوانم
براي خودم
براي تو
***

I am a dreamer

when we make love

I sing

for me

for you

***

Entre los sueños

entre hacer el amor

canto

por yo 

por ti

تو و 

خیابان وصال و

تمام بارهای بی من

***

You and

Vesal* street
and

every time "me-less".

***

Tu y
la calle de encontrar
cada vez sin mi

*Vesal is Persian means to unite with the lover. It is also a street in Tehran.

چه خوبي، آینه! 

در تو می بینم که

تنها نیستم...

***

Hey mirror!

How good you are!

I see in you,

That I am not alone.

***
Espejo!
eres tan bueno!
veo en ti
que no estoy sola.

این خراش ها را می بینی؟
! اول افتادم  و بعد کشیده شدم

نگاه ها؛

خنده ها و نوازش ها؛

! شدند این خراش های سر تا پا

- روی خوشی کشیده شدم -

این زخم های بزرگ را می بینی؟
***

You see these scratches?

I fell down first

then dragged away!

looks;

smiles and touches;

they became these scratches all over me
-I was dragged on joy-
you see these wounds?

***

تو از من

ارث خواهي برد!

هر شب؛

خواب ات را مي بينم
***

You from me

will inherit!

every night;

I dream of you

***

زندگی را در قوری دم کن
چای اول صبح
دلزدگی ها را بکن چای کیسه ای
بی طعم و عطر
بعد
گرم از آفتاب تابستان
چای بریز
یکی برای من
یکی برای تو
در خلسه خوشبختی 
***

Brew the life in a tea-pot

early morning tea

all the boredom

make them a teabag

tasteless

then

warm from the summer sun

pour some brewed tea

one for me

one for you

full of happiness

***

مثل بانویی در لباس شب

ملافه ی سفید را دور تن ات کشیده ای

- می روی خودت را بشوری -

باقیمانده ی من روی تخت افتاده

در خلسه ای آسمانی

دم درگاهی

سرت را بر می گردانی

با لب خندی

 درون من

روی صورت تو
***

Like a lady in night dress

wrapped yourself in white sheet

-you go to wash yourself-

my remaining on the bed

tranced.

in the doorway

you look at me

with a smile

inside me

on your face.

***

دستم را بگیر ببر میان ابرها
برای ام خانه کاغذی بساز
روی ابرها
راه برویم
که آن پایین
روی زمین برف باریدن بگیرد
بمان
تا برای آن پایینی ها برف بگیرانیم
بمان
***

Hold my hand and take me to the sky

build me a paper house

on top of the clouds

let's walk

so it snows on the earth,

stay with me

so we snow for those down there

stay with me

از خواب ها و رویاها 
قاصدک و نوازش می دزدم 
شادی و بوسه 
لحظه های ناب 
***

From dreams 

I steal dandelion and caress,

joy and kisses;

pure moments

***

de los sueños;
robo diente de león y caricia,
alegría y beso,
momentos puros.

فراموش ات نمي كنم
يادم كه بماند
هرگز گم نمي شوي
بيا زنبور عسل
بيا
***

I won't forget you.

if I remember,

you will never get lost

come back little bee

come back

***
No te olvidaré!
si me acuerdo
nunca te perderías.
vamos abeja!
vamos!

"Hay veces que debemos pelear como si fuéramos espada frente al animal, hay veces que tenemos que pelear como árbol frente a la tormenta, hay veces que tenemos que pelear como piedras frente al tiempo. Pero hay veces que tenemos que pelear como el agua frente a la espada, al árbol y la piedra. Esta es la hora de hacernos agua y seguir nuestro camino hasta el río que nos lleve al agua grande donde curan su sed los grandes dioses, los que nacieron el mundo, los primeros."

کاش شاعر بودم
یا که نقاش!
تا سیاهی دل ام را نقش کاغذ کنم
که فریاد شوم

***

I wish I was a poet

or maybe a painter

so to paint my black heart

so to cry

***

me gustaría ser un poeta!

O un pintor!  

Para pintar lo que obscurece mi corazón 

Para gritar lo que se oculta en mi corazón

جوهر سفيد 

روي كاغذ سفيد

حرف هاي نزدني را

درد دل مي كند

***

White ink

on white paper

says

all the unsayables.

***

حال اش هم كه گرفته باشد
مي نشيند در خيال عكس ها را نگاه مي كند. 

حال اش هم كه گرفته باشد،

در دل اش سين ها را مي شمارد؛
سيب سماق سمنو خنده...

سيب سماق سمنو صدا...

سيب سماق سمنو ساعت... 
***

When she is gloomy

she watches the pictures in dream.

even when she is gloomy

she counts the new years in her mind

Sib Somagh Samano, Serenity 

Sib Somagh Samano, Sound

Sib Somagh Samano, Old days.

***

نوشتن اغلب اصل حال و روز را نشان نمی دهد. معمولا و بسته به موقعیت حال آدم قدری بهتر یا بدتر از آن است که می نویسد.
من امیدوارم تو بهتر باشی؛ خیلی بهتر.

مشکلات را که نمیشود به سادگی و در لحظه ای حل کرد از طرفی نمی شود هم تسلیم شد. تمام هنر زندگی کردن شاید در این باشد که چطور با این مشکلات که گاهی هم حل نشدنی هستند کنار آمد یا آن چنان محدود و رام شان کرد که حداقل آسیب را بزنند. باید روح را در این مهلکه نجات داد، پناه داد و پنهان کرد. تمام معنی طراحی ها، عکاس، خواندن و نوشتن در این جهت است.

این مبارزه ای دشوار، کند، خسته کننده و گاهی نا امید کننده است. بارها سئوال "که چی؟" به ذهن می آید. بارها همه اینها بیهوده بنظر می رسد.
بیهوده نیست؛ البته که نیست. بخصوص برای کسی که خودش زندگی است.