"Hay veces que debemos pelear como si fuéramos espada frente al animal, hay veces que tenemos que pelear como árbol frente a la tormenta, hay veces que tenemos que pelear como piedras frente al tiempo. Pero hay veces que tenemos que pelear como el agua frente a la espada, al árbol y la piedra. Esta es la hora de hacernos agua y seguir nuestro camino hasta el río que nos lleve al agua grande donde curan su sed los grandes dioses, los que nacieron el mundo, los primeros."

کاش شاعر بودم
یا که نقاش!
تا سیاهی دل ام را نقش کاغذ کنم
که فریاد شوم

***

I wish I was a poet

or maybe a painter

so to paint my black heart

so to cry

***

me gustaría ser un poeta!

O un pintor!  

Para pintar lo que obscurece mi corazón 

Para gritar lo que se oculta en mi corazón

جوهر سفيد 

روي كاغذ سفيد

حرف هاي نزدني را

درد دل مي كند

***

White ink

on white paper

says

all the unsayables.

***

حال اش هم كه گرفته باشد
مي نشيند در خيال عكس ها را نگاه مي كند. 

حال اش هم كه گرفته باشد،

در دل اش سين ها را مي شمارد؛
سيب سماق سمنو خنده...

سيب سماق سمنو صدا...

سيب سماق سمنو ساعت... 
***

When she is gloomy

she watches the pictures in dream.

even when she is gloomy

she counts the new years in her mind

Sib Somagh Samano, Serenity 

Sib Somagh Samano, Sound

Sib Somagh Samano, Old days.

***

نوشتن اغلب اصل حال و روز را نشان نمی دهد. معمولا و بسته به موقعیت حال آدم قدری بهتر یا بدتر از آن است که می نویسد.
من امیدوارم تو بهتر باشی؛ خیلی بهتر.

مشکلات را که نمیشود به سادگی و در لحظه ای حل کرد از طرفی نمی شود هم تسلیم شد. تمام هنر زندگی کردن شاید در این باشد که چطور با این مشکلات که گاهی هم حل نشدنی هستند کنار آمد یا آن چنان محدود و رام شان کرد که حداقل آسیب را بزنند. باید روح را در این مهلکه نجات داد، پناه داد و پنهان کرد. تمام معنی طراحی ها، عکاس، خواندن و نوشتن در این جهت است.

این مبارزه ای دشوار، کند، خسته کننده و گاهی نا امید کننده است. بارها سئوال "که چی؟" به ذهن می آید. بارها همه اینها بیهوده بنظر می رسد.
بیهوده نیست؛ البته که نیست. بخصوص برای کسی که خودش زندگی است.

سال هایی

که تو بودي،

تنها تو.

و امشبی

که تو نبودي،

تنها تو.

به جاي ات اما

شراب بود و نارگيل

همچون قصه ها
***

Those years,

that you were;

only you.

and tonight,

that you weren't;

only you.

but there were wine and coco

like myths.

***

شاخه های ات را هرس کن

درخت زیبا
***

Prune yourself,

beautiful tree.

***

من دل ام مي خواهد كه بميرم

و همه چيز من تمام شود

و كسي مرا به خاطر نياورد

جز

خوشه طلايي پروين

درخشان در آسمان بي ستاره ام
***

I want to die

and all this finishes

and nobody remembers me

but

my Seven Sisters*

shiny in starless sky.

***

*refers to Pleiades

تو را مي كنم سنجاق سر

گيرت مي دهم به يقه پيراهن ام

حالا هر جا كه بروم

همراهم هستي

***

I turn you into bobby pin

and put you in my dress

now wherever I go

you are with me.

***

پنیر سفید؛

بوی خیار پوست کنده

و

خاطره های برشته و نمکی ی تو

خوراک عصرها!

***

کفش ها

پر از رازند

کفش ها جاهایی می روند که هر کسی نمی رود

کفش ها

پر از بوسه اند

پر از انگشتان ندیده

***

Shoes

are full of mysteries

shoes go to forbidden places

shoes

are full of kisses

full of hidden toes.

***

اين شهر
پر از انسان هاي تنهايي ست كه همديگر را پيدا نمي كنند.
***

This town

is full of lonely souls that don't find each other.

***

همه جا هست

در قفسه كتاب ها

در يخچال

حتي پشت پنجره 

تنهايي قلب مرا مي خورد

و من بي قلب

تمام شب

نيستي را به هستي مي بافم

چهل گيس
***

He is everywhere

on the book shelves

in the fridge

even behind the window.

loneliness eats my heart

and I, heartless

the whole night

braid death and life

forty braids

***

كاش كه اين روزها بگذرد

كاش اميدي باشد كه روزي

اين روزها گذشته باشد

***

I hope these days go away

I hope, there is some hope

that one day

these days have already gone away.

***

از خاطره ها مي ترسم

از يادت كه باشد

از تو كه نباشي

از روزهاي بي من

از پيراهن آبي ات در کمد من 

از بوي جدید ات؛

...قاب عكس هاي بي من.

***

I'm afraid of the memories

of your remaining memories

of your absence

of the days after me

of your blue shirt in my wardrobe

of your new perfume;

Photographs without me...

***

ترك ام كن

تا كسي باقي نماند

كه ترك ام كند

***

Leave me

so there is no one else

to leave me.

***

کسی می فهمد ما از هم دوریم ؟

جوری که

 کف دست مرا به صورت ات می کشی

و تا قوزک پا ی ات را نوازش می کنم

با این همه باران که باریده؛

آیا می شود حدس هایی زد؟
***

Have they notice we are apart?

the way you touch your face with my hand

and I caress all over your body

with all the rain outside;

would they guess?

***

فكرش را بكن

بي تو داشت برف مي آمد 

باور نكردم

زير برف راه رفتم

بودي

نرسيده به پستخانه شریعتی

یك ليمو شيرين چار قاچ كرديم

محض خوشحالي و نوازش دندان ها

همان جوری نشد که می خواستیم

تقدیر و پیری من مقصر نبودند!

کسی به دل ما گوش نکرد

بی ما؛

سفر ها تصمیم گرفتند.

***

It didn't go the way we wanted

it wasn't my age fault or the destiny!

no one listened to us

without us;

roads made their decision.

***

همیشه سقفی بالای سرمان است

سقفی بلند با چراغ های از ستاره

شبانه روزی

)همیشه جایی شب است (

همیشه خانه ای داریم درون هم

گرم و پناه دهنده

شور و قرمز

دل خواه و دل پذیر

رهن کامل

سالها هر سال

به انتها می رسد و باز شروع می شود

آدم ها؛ فکرها؛

سرزمین ها؛

عوض می شوند!

شعر ها

نه

تو

نه

***

Years, every year

end and start over again

people; ideas;

lands;

change!

poems

no

you-s

no

***